Orędzie Jana Pawła II
» do strony Urbi et Orbi
» do strony głównej
  • Wielkanoc 2005

    1.      Mane nobiscum, Domine!
    Zostań z nami, Panie (por. Łk 24, 29)! 
    Pierwszego dnia po szabacie - 
    tego dnia, w którym wydarzyła się rzecz niewiarygodna -
    tymi słowami uczniowie z Emaus zapraszali
    tajemniczego Wędrowca,
    by pozostał z nimi, bo słońce chyliło się już ku zachodowi.
    Chrystus zmartwychwstał, zgodnie z obietnicą,
    lecz oni jeszcze o tym nie wiedzieli.
    Niemniej słowa, które słyszeli w drodze z ust Wędrowca
    coraz bardziej rozpalały ich serca.
    Dlatego prosili Go: „Zostań z nami”.
    Później, gdy siedzieli przy stole podczas wieczerzy,
    rozpoznali Go przy „łamaniu chleba”.
    A On zaraz potem zniknął.
    Pozostał im przełamany chleb,
    a w sercach słodycz Jego słów. 

    2.      Umiłowani Bracia i Siostry,
    Słowo i Chleb Eucharystii,
    tajemnica i dar paschalny,
    pozostają przez wieki jako nieustanna pamiątka
    męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa!
    Dzisiaj, w Święto Zmartwychwstania, my także
    powtarzamy z wszystkimi chrześcijanami na świecie:
    Zostań z nami, Jezusie, ukrzyżowany i zmartwychwstały!
    Zostań z nami, wierny Przyjacielu i pewna ostojo
    dla ludzkości kroczącej drogami czasu!
    Ty, żywe Słowo Ojca,
    wlej ufność i nadzieję w tych, którzy szukają
    prawdziwego sensu swojej egzystencji.
    Ty, Chlebie życia wiecznego, nasyć człowieka
    głodnego prawdy, wolności, sprawiedliwości i pokoju. 

    3.      Zostań z nami, Żywe Słowo Ojca,
    naucz nas słów i czynów pokoju:
    pokoju dla ziemi uświęconej Twoją krwią
    i przesiąkniętej krwią tylu niewinnych ofiar;
    pokoju dla krajów Bliskiego Wschodu i Afryki,
    gdzie nadal ciągu przelewa się tyle krwi;
    pokoju dla całej ludzkości, której wciąż grozi
    niebezpieczeństwo bratobójczych wojen.
    Zostań z nami, Chlebie życia wiecznego,
    łamany i dzielony pomiędzy współbiesiadników:
    obdarz i nas siłą potrzebną do wielkodusznej solidarności
    z rzeszami, które jeszcze dzisiaj
    cierpią i umierają z nędzy i głodu,
    są dziesiątkowane przez śmiercionośne epidemie,
    czy padają ofiarą straszliwych klęsk naturalnych.
    W mocy Twojego Zmartwychwstania
    niech i oni staną się uczestnikami nowego życia. 

    4.      Potrzebujemy Ciebie, zmartwychwstały Panie, 
    także i my, ludzie trzeciego tysiąclecia!
    Zostań z nami teraz i po wszystkie czasy.
    Spraw, by materialny postęp ludów
    nigdy nie usunął w cień wartości duchowych,
    które są duszą ich cywilizacji.
    Prosimy Cię, wspieraj nas w drodze.
    W Ciebie wierzymy, w Tobie pokładamy nadzieję,
    bo Ty jeden masz słowa życia wiecznego (por.J6, 68).
    Mane nobiscum, Domine!
    Alleluja!


        źródło: www.vatikan.va
  •                                                                          
    powrót do góry