2. Przy szopce, w której leżysz bezbronny,
niech ustanie wszelka przemoc,
która szerzy się, powodując nieopisane cierpienia;
niech wygasną liczne zarzewia napięć,
grożące wybuchem otwartych konfliktów;
niech pogłębi się pragnienie poszukiwania pokojowych rozwiązań,
w poszanowaniu uprawnionych dążeń ludzi i narodów.

3. O Dziecię betlejemskie, Proroku pokoju,
umacniaj próby dialogu i pojednania,
wspieraj działania na rzecz pokoju,
które są obecnie podejmowane,
nieśmiało, ale z nadzieją
na spokojniejszą teraźniejszość i przyszłość
wielu naszych braci i sióstr na świecie.
Myślę o Afryce, o tragedii w Darfurze w Sudanie,
o Wybrzeżu Kości Słoniowej i regionie Wielkich Jezior.
Z żywym niepokojem śledzę wydarzenia w Iraku.
Jakże nie patrzeć z obawą,
ale również niegasnącą nadzieją,
w kierunku Ziemi której jesteś Synem?

4. Wszędzie potrzeba pokoju!
Ty, który jesteś Księciem prawdziwego pokoju
Pomóż nam zrozumieć, że jedyną drogą do jego budowania
jest zdecydowane odrzucenie zła
i odważne szukanie zawsze tylko dobra.
Ludzie dobrej woli, każdego ludu na ziemi,
przybądźcie z ufnością do żłóbka Zbawiciela!
„Nie odbiera ludzkiej władzy
Ten, który daje królowanie w niebie” (por. Hymn liturgiczny).
Przybądźcie, aby spotkać Tego,
Który przychodzi, aby nam wskazać
drogi prawdy, pokoju i miłości.
   źródło: www.vatikan.va